Za vreme ratu u Bosni i Hercegovini iščezle su sve tri vrste lešinara: orao bradan, beloglavi sup i bela kanja. Evropa je bila osetljiva na razaranja u Evropi i htela je da pokaže spremnost da pomogne u obnovi zemlje. Jedna od ideja bila je vraćanje iščezlih vrsta lešinara kao znak brige Evrope za obnovu biološke raznovrsnosti Bosne i Hercegovine. Španski bataljon Umprofora je pustio simbolično 5 beloglavih supova u okolini Mostara i medijski propratio ovaj događaj. Formira se evropska Fondacija za zaštitu Lešinara (Vulture Conservation Foundation) koja prikuplja sredstva za oporavak lešinara u Bosni i Hercegovini. Po formiranju budžeta za vraćanje beloglavih supova u Bosnu i Hercegovinu VCF je odustao od programa obnove lešinara u Bosni i Hercegovini i program je vezao za Bugarsku.
Program se zasnivao na unošenju beloglavih supova iz Španije i njihovo puštanje u prirodu Bugarske. Nisu urađene neophodne genetske studije autohtone populacije beloglavog supa na Balkanu gde se tada nalozilo preko 400 parova. Unošenje dalekih populacija, ako se ne poznaje njihova genetika, može prouzrokovati negativan efekat i izazvati outbreeding depresiju u autohtonoj populaciji i njeno iščezavanje. Programa je doživeo neuspeh jer od 380 puštenih ptica iz Španije i zooloških vrtova zapadne Evrope preživelo je samo 7%. Puštanje ptica je počelo 2010. godine kad se prvi španski beloglavi sup pojavio kod nas na Uvcu a poslednji je zabeležen 2019. Monitoringom populacije beloglavog supa u Srbiji zabeleženo je 11 beloglavih supova iz ovog neuspelog programa koji su dokumentovani fotografijama. Pitanje koje se nameće je da li je bilo neopodno unositi beloglave supove iz zapadne Evrope na Balkan kad je na Balkanu već postojala očuvana drevna populacija. Možda je evropski projekat trebalo da podrži već postojeće programe zaštite beloglavog supa u Hrvatskoj i Srbiji i time omogući povratak beloglavog supa u Bosnu i Hercegovinu. Ptice iz Španije bile su žrtvovane jer nisu imale šanse pored superiornije vitalne drevne populacije beloglavog supa sa Balkana.
Vulture Conservation Foundation sprovodi Life program naseljavanja crnog lešinara u Bugarsku i pravi istu grešku sa unošenjem španske populacije i dovodi u opasnost opstanak drevne malobrojne zavičajne populacije koja se očuvala na istoku Grčke. Kod crnog lešinara su još veće genetske razlikeu u populacijama zapadne Evrope i Balkana a ugrožena autohtona populacija se sastoji od samo oko 40 parova. Logično bi bilo da se vrši popunjavanje malobrojne populacije iz susedne bliske turske populacije, ali tada to ne bi bio evropski program? Gotovo svi pokreti i fondacije počnu sa plemetim ciljevima zaštite ugroženih vrsta ali se ubrzo birokratizuju i zaštita postaje biznis sa jedinim ciljem sticanje profita pod velom humanitarnih aktivnosti.
Španski supovi koji su snimljeni u Srbiji:
